Fashion - Style - Trendy

BELKİ hergün işiniz gereği internettesiniz, belki bu yazıyı bile şu an internet üzerinden okuyorsunuz. Bu, sizin bildiğiniz internet. Herkese açık olan, dünyanın bütün bilgisini birbiriyle paylaştığı, sadece iyi şeylerin değil çok ama çok kötü şeylerin de herkesin erişimine açıldığı meşhur ‘InfoBahn’ yani ‘İletişim Otoyolu.’ Ama bir de bilmediğiniz internetler var, bir tanesinin adını söyleyeyim: Siprnet. Bu, Amerikan ordusunun kendi interneti. Sadece ordu değil, mesela Amerikan Dışişleri Bakanlığı da bu şebeke üzerinden yazışıyor, haberleşiyor. Bu şebekeye girebilmek için Amerikan ordusuna veya Dışişleri’ne mensup olmanız gerekiyor. Ama bu da yetmez, bir de şebeke içinde nelere erişip nelere erişemeyeceğinizi belirleyen bir yetkiniz de olmalı. Bu şebeke üzerinde ‘gizli’ gizlilik dereceli dokümanlara erişim yetkisi olan insan sayısı 3 milyonmuş. Ve bu sistemde eğer sizin kullanıcı olarak ‘gizli’ belgelere erişim yetkiniz varsa, bu yetki sayesinde diyelim bilgisayarınıza taktığınız bellek çubuğuna veya boş DVD ya da BluRay diske istediğiniz şeyleri de kopyalayabiliyormuşsunuz. En azından geçen Mayıs ayına kadar bu böyleymiş. Bradley Manning işte o 3 milyon insandan biriydi. Amerikan ordusunda erdi. Bağdat’ta istihbarat analizcisi olarak askerlik görevini yapıyordu. Ve bu şebekeye hergün, günün her saati erişimi vardı. Aylarca şebeke üzerinden videolar ve belgeleri yanında getirdiği müzik CD’si kılığındaki DVD’lere kaydetti. Sonra da onları bugün bizim de okuyabileceğimiz hale getiren WikiLeaks adlı internet sitesinin kurucusu Julian Assange’ye verdi. İngilizcede ‘leak’ sızıntı anlamına geliyor. Bir gazeteciye haber sızdırmak mesela böyle adlandırılıyor. WikiLeaks’in adı da buradan geliyor zaten. İşte Bradley Manning, işi haber sızdırmak, yani gizli belgeler yayımlamak olan siteye o haberi sızdıran kişinin adı. Tabii bu çapta bir gizli belge transferine ‘sızıntı’ denebilir mi, yoksa bu aslında bir ‘sel’ midir, ayrıca konuşulması gereken bir konu ama şunu bilelim, bu gizli belgelerin açığa çıkması dünya çapında sivil toplum ve sivil özgürlükler için eğer bir zaferse, biz bu zaferi henüz 23 yaşındaki Oklahomalı bu genç Amerikalıya, Bradley Manning’e borçluyuz esas olarak. Ve Manning, halen askeri cezaevinde bir çeşit büyük jürinin önüne çıkacağı günü bekliyor şu an. Ona yapılacak suçlamaların neticesinde 52 yıla kadar hapse mahkum olması söz konusu. Manning’i savunacak avukatların bir bölümünün ücretini WikiLeaks ödüyor, bunu da bilin. Peki bu Manning nasıl oldu da yakalandı? Bu tamamen ayrı ama bence müthiş bir öykü. Bana soracak olursanız bu öyküden Facebook filminden daha iyi bir film çıkar. Bradley Manning’in öyküsünü öğrenmek için önce bir başka kişiyi, Adrian Lamo’yu tanımalıyız. 1981 Boston doğumlu bu yarı Amerikalı yarı Kolombiyalı genç adam da kendini ‘hacker’ yani ‘bilgisayar korsanı’ olarak tanıtıyor. 2002 yılında The New York Times gazetesinin kendi iç bilgisayar şebekesine girmeyi başarmış, sonradan yakın arkadaş olduğu ortaya çıkan bir gazeteci tarafından ihbar edilerek yakalanmış. Bu sebeple hapse mahkum olmuş. Lamo kendisini ihbar edene hiç kızmamış, hatta yakın dost olmuş. Zaten bu yüzden onun ve gazeteci arkadaşının aslında ün peşinde olduğu, üne sahip olduktan sonra da bu işten para kazanmayı umduğu düşünülüyor. Aynı Lamo, Twitter adlı sosyal paylaşım ağında, kendi ifadesine göre tesadüfen Bradley Manning ile temas kuruyor. Önce bazı elektronik postalar gidip geliyor, sonra ikili America OnLine’ın mesajlaşma sisteminde (AOL IM) ‘chat’ yapmaya başlıyorlar. Lamo, Bradley Manning’i kendisine açılmaya ve bildiklerini söylemeye ikna ediyor. Bunu yaparken de yalan söylemekten kaçınmıyor. İlk önce kendisinin gazeteci olduğunu ve haber kaynağıyla arasında geçen konuşmaların California kanunları uyarınca korunduğunu söylüyor. Manning bazı şeyleri anlatmaya başlıyor. Ardından Lamo, kendisinin aynı zamanda din görevlisi lisansına da sahip olduğunu anlatıp isterse kendisine ‘itiraf’ta bulunabileceğini söylüyor Manning’e ve her şey dökülüyor. Manning, kendi anlattığına göre (meraklısı internette bu ikilinin chat loglarını okuyabilir) savaşta tanık olduğu haksızlıklar ve adaletsizlikler yüzünden önce Amerikan askerlerinin, aralarında Reuters haber ajansı mensubu iki kişinin de bulunduğu sivilleri öldürmesinin görüntülerini, ardından başka pek çok savaş belgesini ve son olarak da Amerikan elçilik ve konsolosluklarının 260 binden fazla yazışmasını gizlice kaydediyor ve sonra da bunları ‘Tuhaf saçları olan bir Avustralyalıya’ (yani Jullian Assange) veriyor. Manning’in söylediğine göre niyeti, kamu malı olan bütün bu belgelerin kamuya yansımasını ve böylece Amerikan yönetiminin iş yapma biçimi hakkında dünya çapında bir tartışma başlamasını sağlamak. Manning, ‘Belgeleri görenler, birinci dünyanın üçüncü dünyayı nasıl sömürdüğünü anlayacaklar’ diyor. Tamamı çok ilginç olan bu chat sohbeti sonrasında Adrian Lamo bir dakika bile zaman geçirmeden Amerikan Federal Araştırma Bürosu FBI’ı arıyor, onlara Manning’i ihbar ediyor. Tabii neredeyse saatler içinde Manning tutuklanıyor, Kuveyt’te bir askeri cezaevine atılıyor, tam bir ay neyle suçlandığını bile bilmeden bir hücrede yatıyor. Tarih Mayıs 2010. Bir muhbir ve ‘gazeteci’ ortağı WIRED, taa çıktığı ilk günden beri takip ettiğim, yeni bilgi teknolojisi çağının en acayip, en iyi, en ilerici, en özgürlükçü dergisi. Bu derginin yazarlarından biri olan Kevin Poulsen, maalesef bu Adrian Lamo ile fazlasıyla şüphe çekici bir işbirliği içinde. Mesela Lamo, The New York Times’ın bilgisayar sistemine girdiğinde onu ihbar eden kişi Kevin Poulsen. Sonra da Lamo’nun NY Times’ın bilgisayarına girdiğini haber yapıyor, onu bir anlamda meşhur ediyor. Aynı şekilde, Lamo, Bradley Manning’i ihbar edip onun tutuklanmasını sağladıktan sonra da ilk haberi Poulsen yazıyor Wired dergisinde, 6 Haziran 2010’da. Sonra aynı Poulsen, Lamo ile Manning’in ‘chat log’unu da yayımlıyor ama epey bir sansürleyerek. Bir karalama kampanyası BEN Bradley Manning’in adını ilk olarak 8 Ağustos 2010 günü duydum. O sırada New York’taydım ve o gün satınaldığım The New York Times’ta Manning’le ilgili geniş bir haber/portre vardı. O haberde, Manning sorunlu bir çocukluk geçirmiş, bir hayli mutsuz bir homoseksüel olarak anlatılıyor, bütün bu belge sızdırmalar onun okul yıllarından ordu yıllarına kadar diğer erkekler tarafından dışlanmasının, mutsuz ve umutsuzluğunun bir sonucu olarak anlatılıyordu. Önceki akşam itibariyle Manning hakkında bulduğum her şeyi okumaya başlayınca The New York Times’ın yaptığının, bizde de mesela son olarak Hanefi Avcı için yapılan kara çalma, kişiliğini hedef alıp değersizleştirme kampanyasından hiç de farklı olmadığını anladım. Manning, kendi ifadesiyle, elindeki belgeleri Rusya veya Çin gibi başka bir ülkeye para karşılığı satmayı aklından bile geçirmemiş, salt iyilik niyetiyle belgeleri WikiLeaks’e sızdırmıştı. Bakın Manning ne diyordu: “İnsanların gerçeği görmelerini istedim. Kim olduklarına bakılmaksızın, herkesin... Çünkü, bilgi olmadan bilgiye dayalı bir karar veremezsin. Bunları başka bir ülkeye satıp para kazanmayı düşünmedim çünkü bunblar bana göre kamunun malı. Bilgi serbest olmalı. Ve bence bu bilgi kamuya ait. Eğer her şey açıklanırsa, bu kamunun yararına olur.”
Type text or a website address or translate a document.
Cancel
Listen
Turkish to English translation
Maybe due to business on the Internet every day, maybe even right now on the internet reading this article.

This is the internet you know. Which is open to everyone all over the world share knowledge with each other, not only very, very bad things, good things accessible to everyone was opened at the famous' InfoBahn 'meaning' Communication Highway. "
But I also have the internet you do not know, I say the name of one of them: Siprnet.
This is the U.S. Army's own internet. Not only the army, for example, through this network in the U.S. State Department yazışıyor, communicate.
This must be a member of the network to enter the American army or the State Department. But this is not enough, what if you can access a network that determines in what should be the one authorized.
This network of 'secret' number of people with access to classified documents milyonmuş 3. And if you as a user of this system, 'hidden' if you have permission to access to documents, let's say your computer, you plug the memory thanks to the power bar or a blank DVD or BluRay disc kopyalayabiliyormuşsunuz things you want. This Comes At least until last May.
Bradley Manning, here was one of those 3 million people. Came to the U.S. Army. Intelligence analyst was doing his military service in Baghdad. And this is the network every day, every hour of the day had access to.



Documents, videos and music over the air for months, brought with him dressed up like a CD recorded DVDs. Then he makes them, today we okuyabileceğimiz Assange'ye Julian gave the founder of the web site by WikiLeaks.
English 'leak' means leakage. For example, that a journalist called news leak. WikiLeaks'in name is already here. Here's Bradley Manning, business news leak, so that the news leaking confidential documents to the site to publish the name of the person.
Of course, this is a confidential document the transfer of scale 'leak' may be called, if this is actually a 'flood' Is it also a matter to be discussed, but shouts Let us know, the secret documents of civil society and civil liberties around the world for disclosure if a zaferse, we the victory of the young Americans who just 23 years old Oklahoma City, Bradley Manning mainly owe.
And Manning, still waiting for the day will come out in front of the military prison on the jury of a kind. As a result of the charges made to him to be sentenced to up to 52 years in question. WikiLeaks is a part of the cost of paying lawyers to defend Manning, we know that.
So how did this caught Manning?
This is completely different, but I think a great story. If you ask me this story Facebook movie is a better movie.
To learn the story of another person before Bradley Manning, Adrian Lamo'yu get to know. Born in 1981 in Boston, this half-American half-Colombian young man himself 'hacker' meaning 'hacker' as presents.
The New York Times in 2002, managed to enter their own internal computer network, then out to be close friends were reported by a journalist caught. For this reason, has been sentenced to prison.
No notice until he kızmamış Lamo, even close friends have. Already in the pursuit of fame, so she and her journalist friend, in fact, had hoped to make money from renowned thought that after this work.
At the same Lamo, Twitter's social networking network, according to his own testimony establishes a chance of contact with Bradley Manning. First, go to some e-mails coming, America Online's messaging system, then the binary (AOL IM), 'chat' to begin.
Lamo, Bradley Manning convinces him to open up and say what they know. In doing so, does not hesitate to tell a lie. First, he is a journalist and is protected under the laws of California, says the conversations between the news source. Manning is starting to explain some things. Then, Lamo, he is also telling that it has been a priest wants to license its' says Manning, and everything can be found itiraf'ta come down.
Manning, according to their own to tell (enthusiast Internet chat logs can read this duo) has witnessed injustices and injustices of war before American troops, including members of the Reuters news agency, killing two people, including civilians, images, and then many other document in the war, and finally the American embassy and consulates in more than 260 records and then secretly yazışmasını them 'with her hair in a bizarre Australian' (ie, Jullian Assange) allows.
Manning says the intention, all these documents in the public domain so that the public image and doing business in the U.S. administration to start a discussion about the format to provide world-wide. Manning, 'those documents, the first world, third world will know how to exploit' he says.
All of this is a very interesting chat, chat, even a minute later when Adrian Lamo passes the U.S. Federal Bureau of Investigation is looking for the FBI, warning them is Manning. Of course, Manning is almost within hours of being arrested, thrown into military prison in Kuwait, even if charged with a whole month without knowing what lies in a cell. Date in May 2010.

One informant and the 'journalist' partner



WIRED, I have followed all the way out since the first day, new information technology era, the most wonderful, the best, most progressive, the liberal magazine.
This is one of the magazine's co-author Kevin Poulsen, Adrian Lamo, unfortunately, this one in collaboration with a highly attractive doubt. For example, Lamo, The New York Times, Kevin Poulsen, the person who reported it when the computer system. Then he entered the news Lamo'nun NY Times's computer is doing, in a sense, it is famous.
Likewise, Lamo, Bradley Manning after providing notice whether the first news of his arrest Poulsen writes in Wired magazine, 6 June 2010.
Then the same Poulsen, Lamo with the Manning 'has been publishing, but also quite a lot of chat sansürleyerek log'unu.

A smear campaign

On August 8, 2010 I first heard the name of Bradley Manning. At that time, that day in New York and a wide range of news about Manning'le satınaldığım The New York Times / had a portrait.
That news, Manning had a troubled childhood, described as a homosexual in a very unhappy, all her school years, this document sızdırmalar army until the years of exclusion by other men, unhappy, and as a result of the despair of being told.
Manning began to read everything I found on the previous evening at The New York Times did, for example, we at last made for Hana Hunter slander, if I understand the different personality of the target away değersizleştirme campaign at all.
Manning, his own words, the documents to another country such as Russia or China to sell for money, even undergone his mind, only good intention WikiLeaks'e sızdırmıştı documents.
Look what Manning said: "People wanted to see the truth. Regardless of who they are, everyone ... Because without information can not give an informed decision. I did not think to make money from selling them to another country because of public goods bunblar to me. Information should be free. And I think this is public information. If everything açıklanırsa, it would be for the benefit of the public. "